www.erasmus-saks.nl

Straffen zullen we doen als er sprake is van wangedrag, overtreding van afgesproken regels, het niet nakomen van afspraken, het lichamelijk of geestelijk beschadigen van anderen, indien andere middelen niet helpen.

We zullen altijd proberen het kind duidelijk te maken, waarom het gestraft wordt en wat de bedoeling van de straf is.

Straffen kan bestaan uit een ernstige waarschuwing, het uit de groep plaatsen, het niet laten doen van leuke karweitjes, het nablijven om de zaak uit te praten en zinnig strafwerk.

Bij ernstig wangedrag zullen ook de ouders/verzorgers worden ingelicht.

Zowel voor belonen als straffen geldt: consequent zijn en er moet een goede verhouding zijn tussen prestatie en beloning, daad en straf. Het mooiste is het natuurlijk als er overeenkomst is in het pedagogisch klimaat van de school en de gezinnen thuis.

Allereerst moet duidelijk zijn dat de schoolsituatie een andere is dan de thuis- en straatsituatie.

Op school is altijd een volwassene aanwezig als aanspreekpunt voor de kinderen. Die volwassene is ook nog eens opvoeder die te maken heeft met gemiddeld zo'n 25 kinderen in een groepssituatie.

In die situatie proberen wij een sfeer te scheppen waarin een kind zich veilig voelt. Dat doen wij door groepsvorming te bevorderen en groepsprocessen positief te beïnvloeden. We praten met de kinderen problemen uit en accepteren geen normafwijkend gedrag dat leidt tot beschadiging van een kind zelf of van anderen.

Daaruit voortvloeiend willen we niet dat kinderen eigen rechter spelen op de speelplaats of in de klas.

De kinderen weten dat zij met (serieuze) klachten bij de leerkracht moeten zijn, die alleen optreedt als het kind zelf niets teruggedaan heeft.

Nu weten wij best dat veel ouders/verzorgers hun kinderen opvoeden met de opdracht: als ze je wat doen, dan geef je die ander maar een duw, enz. terug.

Wij zijn realist genoeg om te weten dat een kind niet over zich moet laten lopen. Zeker gezien de maatschappij waar het kind uiteindelijk in terecht komt, is weerbaarheid een goede zaak.

Dat kan gelden voor de straat en soms thuis, maar de schoolsituatie is een totaal andere. Daar zijn veel kinderen de hele dag bij elkaar onder begeleiding van een volwassen opvoeder.

Als je in zo'n situatie accepteert dat kinderen het zelf uitvechten, dan blijft het uiteindelijk niet bij een duw of zetje terug maar mondt het uit in vechtpartijen waar je als leerkracht bij zou moeten gaan staan toekijken. Wie is begonnen? Hoe ver laat je ze gaan?

Wij kiezen daar niet voor! Wij kiezen voor de leerkracht als bemiddelaar, als opvoeder en als het nodig is ook als straf uitdeler.

Wij kiezen uiteindelijk voor het kwetsbare kind en zijn/haar plaats in een hopelijk positieve groep waar het tenslotte nog jaren in door moet brengen.

Iedereen probeert op een fijne manier met elkaar om te gaan, zodanig dat anderen niet gestoord worden. De leerkrachten zijn tijdens de lessen niet te spreken, wel kunt u altijd na schooltijd een leerkracht spreken, liefst na afspraak. Ziekmelden dient te gebeuren voor schooltijd.

Vijf minuten voor aanvang van de school gaat de bel en kunnen de kinderen en eventueel hun ouders/verzorgers even naar binnen. Het is voor de leerkrachten prettig om op tijd te beginnen. Ouders worden verzocht niet lang in de klas of gang te blijven. Om 8:30 uur en 13:00 uur gaat de bel weer en verlaten de ouders/verzorgers het gebouw.

Na afloop van de schooltijd is het de bedoeling dat de ouders/verzorgers buiten wachten. De leerkrachten lopen met de kinderen naar buiten.